09190910510

جهت مشاوره با ما تماس بگیرید

جستجو

دعاوی کیفری چیست ؟

 دعاوی کیفری، دعاوی ای هستند که بابت وقوع یک جرم مطرح می شوند و شاکی درخواست مجازات مجرم را دارد . در دعاوی کیفری هم مجازات قانونی و هم جبران خسارت در نظر گرفته می شود . دعاوی کیفری یکی از زیرمجموعه های حقوق جزا می باشد که شامل جرم، مجازات و قوانین جزایی است.

دعاوی کیفری

رسیدگی به دعاوی کیفری شامل مراحل ذیل است :

  • ارتکاب جرم
  • شکایت شاکی در دفاتر خدمات قضائی و تعقیب شکایت در دادسرا
  • انجام تحقیقات مقدماتی مربوط به شکایت در دادسرا
  • صدور قرار مجرمیت و کیفرخواست
  • رسیدگی در دادگاه 
  • واخواهی نسبت به رأی
  • تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر
  • فرجام‌خواهی در موارد معین
  • اجرای حکم

جرائم علیه امنیت و آسایش عمومی :

  1. اخلال در نظم عمومی
  2. اخلال در نظم اقتصادی
  3. افساد فی‌الارض
  4. جعل و استفاده از سند مجعول
  5. رابطه نامشروع
  6. ربا
  7. قمار
  8. جرایم علیه مأموران دولتی
  9. تغییر کاربری
  10. تصرف عدوانی و مزاحمت و ممانعت از حق
  11. محاربه

جرائم علیه اشخاص :

  • قتل عمد، شبه عمد و خطای محض
  • جرح عمد، شبه عمد و خطای محض
  • نزاع دسته‌جمعی
  • آدم‌ربایی
  • توهین
  • افترا
  • تهدید
  • نشر اکاذیب
  • مزاحمت تلفنی
  • هتک حرمت منزل و مسکن
  • توقیف یا اخفای اشخاص
  • سقط‌ جنین
  • نوزاد ربایی
  • تصادفات رانندگی

جرائم علیه اموال :

  1. تحصیل مال از طریق نامشروع
  2. کلاهبرداری
  3. انتقال مال غیر
  4. معامله معارض
  5. خیانت در امانت
  6. سوءاستفاده از سفید امضا
  7. صدور چک پرداخت نشدنی
  8. سرقت
  9. تخریب

جرائم علیه خانواده :

  1. ترک انفاق
  2. عدم ثبت نکاح
  3. سایر جرایم مرتبط با امور خانوادگی

جرائم علیه محیط های مجازی

  1. سرقت رایانه‌ای
  2. جعل رایانه‌ای
  3. دسترسی غیرمجاز به حامل‌های داده
  4. سایر جرایم مرتبط با فضای مجازی

تفاوت های دعاوی کیفری و دعاوی حقوقی

لیلا ابراهیم نژاد

نوع طرح شکایت

یکی از تفاوت های اصلی دعاوی کیفری و دعاوی حقوقی ، نوع طرح شکایت می باشد . افرادی که می خواهند پرونده ی کیفری تشکیل دهند ، باید شکایت خود را در برگ شکوائیه تنظیم نمایند اما برای دعاوی حقوقی ، شکایت نامه باید در برگه ی دادخواست نوشه شود .

مرجع صالح برای رسیدگی به پرونده ها

یکی دیگر از تفاوت های دعاوی کیفری و دعاوی حقوقی در مراجع صالح رسیدگی به آنها می باشد . شکایت کیفری پس از تنظیم در دفاتر خدمات قضایی به کلانتری مربوطه ارجاع می گردد و سپس در دادسرا مورد پیگیری قرار خواهد گرفت اما دعاوی حقوقی در دادگاه های حقوقی رسیدگی خواهند شد . بنابراین قبل از طرح شکایت ، باید نوع پرونده را از نظر حقوقی و کیفری تشخیص داد .

اهمیت پرونده های کیفری از نظر مراجع قضایی

پرونده های حقوقی فقط از نظر شکایت کننده حائز اهمیت بوده و مراجع قضایی طبق دستور شکایت کننده ، پرونده را پیگیری کرده تا حق ضایع شده پس گرفته شود ، این در حالی است که اگر شکایت کننده از شکایت خود انصراف بدهد ، پرونده خاتمه پیدا می کند . اما در پرونده های کیفری جرم اتفاق افتاده و هر جرمی دارای جریمه های دولتی نیز می باشد و حتی در صورت رضایت شاکی ، برخی از پرونده های کیفری در جریان خواهند ماند .

صلح در دعاوی کیفری و سازش طبق قانون جدید آیین دادرسی کیفری

قانون گذار در قانون جدید آیین دادرسی کیفری ، برای اینکه بتواند رابطه بزهکار و بزه دیده را ترمیم کند ، موضوع میانجیگری و عدالت ترمیمی را مورد توجه قرار داده و برای نخستین بار به موضوع میانجیگری و صلح در دعاوی کیفری و سازش میان بزهکار و بزه دیده توجه کرده است .

براساس ماده ۸۲ قانون آیین دادرسی کیفری ، مقام قضایی می تواند به درخواست متهم و موافقت بزه دیده یا مدعی خصوصی و با اخذ تامین متناسب ، حداکثر دو ماه به متهم مهلت بدهد تا برای تحصیل گذشت شاکی یا جبران خسارت ناشی از جرم اقدام کند . همچنین مقام قضایی می تواند برای وصول سازش بین طرفین ، موضوع را با توافق آنان به شورای حل اختلاف ارجاع دهد .

ادله اثبات دعوی در دعاوی کیفری

برای اثبات جرم در دادسرا مطابق قانون مجازات اسلامی ، چهار عدله در نظر گرفته شده است :

۱- اقرار : مطابق ماده ۱۶۴ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ ، اقرار یعنی شخصی از ارتکاب جرمی از جانب خودش خبر دهد ، بنابراین شخصی که به موضوعی اقرار می کند باید در سلامت کامل عقلی باشد و با اختیار خود و بدون آنکه تحت اجبار یا اکراه یا آزار و اذیت روحی یا جسمی باشد ، نسبت به امری اقرار نماید وگرنه اقرار وی فاقد ارزش و اعتبار است . همچنین اقرار باید روشن و بدون ابهام باشد و اقرار با شرط معتبر نخواهد بود .

۲- شهادت : طبق ماده ۱۷۴ قانون مجازات اسلامی شهادت عبارت است از خبر دادن شخصی غیر از طرفین دعوی ( شاکی یا متهم ) به وقوع یا عدم وقوع جرمی نزد مقام قضایی است ، شاهد باید دارای شرایط شرعی ، در سلامت کامل عقلی و عادل باشد و با طرفین دعوی خصومت و دشمنی نداشته باشد و هیچگونه نفعی از موضوع مورد دعوی نبرد . در صورتی که شهود متعدد باشند ، شهادتی که می دهند باید واحد باشد و با هم تعارض نداشته باشند والا هیچ کدام معتبر نخواهند بود .

۳- سوگند : طبق ماده ۲۰۱ قانون مجازات اسلامی سوگند عبارت است از گواه قرار دادن خداوند برای اثبات درستی گفتار

اداکننده ی سوگند باید در سلامت کامل عقلی باشد و با اختیار و بدون اجبار سوگند یاد کند .

۴- علم قاضی : طبق ماده ۲۱۱ قانون مجازات اسلامی علم قاضی یعنی اینکه قاضی به وسیله مستندات بیّن ( موجود ) درباره دعوی مطروحه اطمینان و یقینی به دست آورد . قاضی می تواند از طریق صدور دستور معاینه محل یا تحقیق محلی یا کارشناسی و … که علم آور هستند ، اطلاعات و علم کافی نسبت به وقوع جرم پیدا کند و با توجه به این امور حکم خویش را صادر نماید .